Po zasłabnięciu na półmaratonie znów biegam. W marcu na Hungaroringu
Półmaratonów mam za sobą wiele. Ile dokładnie, nawet nie wiem. Nigdy ich nie liczyłem. Kiedy będę w domu, policzę medale.
Ten ostatni pamiętam jednak dokładnie.
Kilometr przed metą
Na półmaratonie w Bańskiej Bystrzycy kilometr przed metą zasłabłem. Co się stało i dlaczego, opisuję w książce 7 lat do życia. Tutaj nie będę tego rozpisywał.
Po tym dniu zrobiłem sobie przerwę od biegania. Powiedziałem sobie, że teraz biegać nie będę.
Bez celu nie biegam
Kiedy kończyłem ostatni rozdział książki, musiałem wrócić do tego dnia. Jeszcze raz przejrzałem wypis ze szpitala i swoje statystyki treningowe.
I wtedy uświadomiłem sobie jedną rzecz. Ja chcę biegać.
Tyle że jestem typem człowieka, który potrzebuje celu. Czegoś konkretnego, do czego każdym treningiem mogę się przybliżać. Kiedy nie mam żadnego celu, nie biegam wcale. I tego mi żal.
Więc znalazłem sobie cel.
Półmaraton na Hungaroringu
W marcu 2027 pobiegnę półmaraton na Hungaroringu, torze, na którym rozgrywa się Grand Prix Węgier Formuły 1.
Dlaczego akurat tam? Czy to nie jasne?
To jak z Elbrusem. Kiedy ktoś zaprasza cię na Elbrus, nie możesz powiedzieć nie. Albo kiedy ktoś na Islandii mówi ci, chodź, pomorsujemy pod lodowcem, nie możesz powiedzieć nie. Takie okazje się nie powtarzają.
I ile razy w życiu będę mógł przejść się po torze F1? I to jeszcze w zawodach?
Zasada TAK
W książce piszę o zasadzie, która zmieniła moje życie. Nazywam ją TAK. Jak działa i jak do niej doszedłem, zostawiam dla czytelników. Hungaroring to właśnie jedna z tych okazji, którym nie mówi się nie.
Do marca czekają mnie cztery miesiące przygotowań. O tym, jak mi idzie, będę pisał tutaj.