Jozef Môstka

Rozdział, który nigdy nie miał powstać

Piszę autobiografię 7 lat do życia. Jest o mojej drodze od narkotyków i 155 kilogramów do półmaratonów, gór i życia, o jakim nawet nie marzyłem. Rękopis skończyłem 24 października 2026 i teraz czeka go redakcja.

Na początku października pisałem w nim rozdział o najtrudniejszej rzeczy w swoim życiu. O czym dokładnie jest, tutaj nie zdradzę. To rozdział, który nigdy nie miał powstać.

Pisanie w pociągu

Część tego rozdziału pisałem w pociągu. Zdjęcie jest z soboty 3 października, 19:46: laptop na stoliku, a na ekranie strona tytułowa książki.

Przez chwilę pisałem też w pociągu Oravka, a nade mną stało jakieś siedmiu nastolatków. Nie zamknąłem laptopa, pisałem dalej i nie czułem przy tym żadnego wstydu.

Z tym, że ten rozdział powstanie, pogodziłem się już pół roku wcześniej.

Dlaczego nigdy nie miał powstać

Pierwszą wersję książki skończyłem w maju 2025. Wtedy w ogóle nie przyszło mi do głowy, że kiedykolwiek o tym napiszę. Było to we mnie zakorzenione tak głęboko, tak związane z problemami, w których żyłem, że nie potrafiłem sobie wyobrazić, że kiedyś otworzę tę najgłębszą ranę swojego życia. A już na pewno nie, że mogłaby się zagoić.

Dlaczego jest w książce

Całe dokończenie książki, dwa nowe rozdziały i 24 podrozdziały, powstało w gruncie rzeczy z powodu tego jednego rozdziału.

Wierzę, że kiedy ktoś przeczyta całą tę historię, dopiero ten rozdział naprawdę może mu pomóc. Kiedy patrzymy na problemy kogoś innego, nasze własne mogą nagle wydać się błahe.

Te notatki piszę równolegle z książką 7 lat do życia.